0B1EC081-7F12-4C67-AC19-1ED10CF0505AArrow downArrow rightArrow rightArrow upCalendarClose984D9BFC-BA95-41CD-AA38-65F5DB27F79DLocation (large)Location (small)MenuNetvliesPlaySearchFacebookInstagramLinkedinTwitter

BredaPhoto selecteert 16 opkomende talenten uit Academieproject

In de afgelopen 8 maanden werkten 170 fotografiestudenten van 7 academies aan fotoseries rondom BredaPhoto's thema YOU. De eindpresentaties waren bij KASK Gent, met pitches van niet minder dan 51 voorgeselecteerde studenten. BredaPhoto's curatoren selecteerden hieruit 16 opkomende talenten die hun werk gaan exposeren bij BredaPhoto 2016.

3 juni 2016
switch to English article

 
In het Academieproject werkt BredaPhoto samen met 7 academies in Nederland, België en Duitsland om het talent van een nieuwe generatie fotografen verder te ontwikkelen: AKV|St. Joost Breda, KASK Gent, KASK Antwerpen, LUCA School of Arts NARAFI en Sint Lukas Brussel, KABK Den Haag en de Duitse academie FH Bielefeld. Aan de hand van BredaPhoto’s thema YOU werkten de studenten aan hun fotografische danwel filmische projecten. Na tussentijdse bezoeken aan de academies, maakte BredaPhoto een voorselectie van 51 studenten. Zij pitchten hun voorstellen op 29 april bij KASK Gent. Aan BredaPhoto’s curatoren de uitdagende taak om een selectie te maken. Uiteindelijk kozen zij 16 veelbelovende studenten die gaan deelnemen aan BredaPhoto 2016. En dit zijn de namen:

 
Jan Maschinski

Jan Maschinski (FH Bielefeld) – Vortex
Vortex presenteert onwaarschijnlijke portretten van personen, die er verbijsterd of stoned uitzien, in ongemakkelijke momenten. Jan Maschinski laat verborgen gevoelens en immateriële eigenaardigheden zien; de belangrijkste onderwerpen van zijn foto’s. Wat deze serie verbindt, is de ‘far away look’ in de ogen van de personen, hoewel de omstandigheden die leiden tot deze gezichtsuitdrukkingen niet uitgelegd of onthuld worden. Zijn dit momenten van zelfreflectie? Verschrikking? Verwarring?

 
Anika Neuß

Anika Neuß (FH Bielefeld) – Delusion. The Phenomenological Case of Sybil Isabel Dorsett
De Amerikaanse Shirley Ardell Mason (1923 – 1998) leidde aan een dissociatieve identiteitsstoornis, een psychiatrische aandoening waarbij iemand meerdere persoonlijkheden ervaart. Zo kon het dat Shirley zestien alter-ego’s had, met elk een eigen identiteit, uiterlijk en leeftijd. Sommige alter-ego’s waren goed bevriend, terwijl anderen elkaar niet lagen of elkaar niet kenden. Anika Neuß visualiseerde Shirleys 16 alter-ego’s. Ze raakte gefascineerd door haar verhaal nadat ze het boek Sybil (1973) had gelezen, waarmee Shirley onder de naam Sybil Isabel brede bekendheid kreeg. Ze portretteerde mensen met attributen en in houdingen die verwijzen naar de mensen in het hoofd van Sybil. Daar overheen projecteerde ze het gezicht van Shirley, afkomstig van een foto uit 1941. Uit twee personen ontstaat zo één nieuw iemand.

 
Lucie Marsmann

Lucie Marsmann (FH Bielefeld) – ULLA & WILLI, 2016
ULLA & WILLI is de eerste fase van een doorlopend project met het private fotoarchief van Marsmann’s grootouders van moederskant. Het duidt een persoonlijk perspectief op familie en relatie(s). Het ritueel van haar grootouders om elkaar voortdurend te fotograferen, is het uitgangspunt voor een nieuwe manier om een archief te lezen. De combinatie met nieuwe beelden van memorabilia en locaties, resulteert in een gerichte visie op hun beoefening van zelfpresentatie. Herinneringen die getriggerd worden door afbeeldingen, en objecten waaraan herinneringen verbonden zijn, zijn elementen van dit ‘work in progress’.

 
BP2016 Daleen Bloemers lo-res 2

Daleen Bloemers (AKV|St. Joost Breda) – I’m so happy to hear you’re doing fine.. (werktitel)
De zin ‘I’m so happy to hear you’re doing fine’ komt uit de film A pigeon sat on a branch reflecting on existence van Roy Anderson, en heeft iets melancholisch. Die melancholiek schuilt ook in Bloemers’ werk. Haar werk is één groot zelfportret, waarbij de werken los van elkaar een bepaald gevoel of aspect weergeven. Door middel van haar werk leert ze zichzelf beter kennen; het werk is een zoektocht naar haar eigen identiteit. Doordat ze zichzelf echter niet letterlijk gebruikt in het beeld, staan de zelfportretten voor een universele zoektocht naar identiteit. Bloemers’ foto’s hebben vaak een ongemakkelijke ondertoon: je weet niet of je naar een depressief portret kijkt, of dat het juist krachtig is.

 
Nina Verbruggen

Nina Verbruggen (AKV|St. Joost Breda) – Das war einmal
Das war einmal gaat over de 92-jarige mevrouw Bouwels. Na het overlijden van haar man woont zij al 20 jaar alleen in haar eigen woning. Door een aantal lichamelijke beperkingen zijn de kleine handelingen in haar leven vaak moeilijk. Eén van haar beperkingen is dat ze kampt met een oogziekte en hierdoor slecht zicht heeft. Toch vindt ze haar weg blindelings in en rondom haar eigen huis; haar veilige en bekende omgeving.
 Haar leefomgeving reikt van het trottoir voor aan de straat tot de schutting achter in haar tuin. De mensen om haar heen helpen haar met het creëren van voorwaarden om haar zelfredzaamheid te behouden. Mevrouw Bouwels voldoet daarmee aan het ideaalbeeld van de participatiemaatschappij in Nederland. Realiteit is echter, dat dit beeld vaker uitzondering dan regel is.

 

Lise Straatsma - Water filtration system made of cloth sand activated charcoal and gravel

Lise Straatsma – Water filtration system made of cloth sand activated charcoal and gravel

Lise Straatsma (KABK Den Haag) – Failing to prepare is preparing to fail
Failing to prepare is preparing to fail is een onderzoek naar het einde van het wereld zoals we die kennen, volgens doemdenkers en/of profeten, die zichzelf en hun woning voorbereiden op het onvoorspelbare en de kwetsbaarheid van ons gevoel van veiligheid. Ze bouwen bunkers en vullen deze met voorraden, medicijnen en gasmaskers.

 
Alexey Shlyk

Alexey Shlyk (KASK Antwerpen) – The appleseed necklace
Alexey Shlyk werd geboren in de nadagen van de Sovjet-Unie. Niet alleen zijn paspoort met daarin de hamer en sikkel herinnert hij zich nog goed, ook de altijd lege winkelschappen staan op zijn netvlies gebrand. De tijden van armoede en grote tekorten dwongen mensen om vindingrijk te zijn. Sommigen stalen wat ze nodig hadden, anderen sloegen uit pure noodzaak aan het knutselen met de spullen die ze hadden. Voor BredaPhoto maakte Shlyk The appleseed necklace, waarin hij met een mix van humor en nostalgie terugblikt op zijn eigen verleden en dat van zijn land.

 
BP2016 Nano Wallenius lo-res

Nanó Wallenius (KASK Antwerpen) – Only Last Spring I Started Wearing Pink
Het startpunt van Only Last Spring I Started Wearing Pink is de complexiteit van de kleur roze in de westerse maatschappij. Bijna iedereen heeft een mening over deze kleur, terwijl andere kleuren meer als neutraal worden ervaren. Roze kan zowel verleidelijk als kinderlijk zijn, erotisch als meisjesachtig, soms zelfs beleefd. Het kan ook een statement zijn over de essentie van de traditionele vrouwelijkheid.
Het project bestaat uit een publicatie, een fotoserie, een sculptuur en een performance.

 
BP2016 Casper Fitzhue lo-res

Casper Fitzhue (KASK Antwerpen) – Optimal Prime
Stel je eens voor: de aarde, na jaren van oorlogen en industriële verspilling, giftig afval en klimatologische onbalans, de systematische vernietiging van bijen. Een nabije of verre toekomst, waarin dit allemaal teveel werd, wat uitmondt in de vernietiging van alle organische planten. Hoe zou het eruit zien als de toekomstige mens zou pogen monumentale bloemen te bouwen uit de resten van dezelfde technologie die hen vermoordde? Met alleen metaal en plastic van DIY gevechtsvliegtuigen en tanks, maakte Fitzhue een nieuwe plantensoort – een bericht vanuit de toekomst.

 
BP2016 Flor Maesen lo-res

Flor Maesen (KASK Gent)
BredaPhoto’s thema YOU gaat over het individu dat zich aanpast en gedraagt in een veranderende maatschappij die zich steeds minder om hem of haar bekommert. Het thema van Maesen’s werk is het tegenovergestelde hiervan: het gaat over de aspecten van het mens-zijn die niet of weinig onder invloed staan van maatschappelijke verandering. Intimiteit, lust en verlangen zijn elementen in de mens die er altijd geweest zijn en er altijd zullen zijn. Daar waar individuele gevoelens niet meetellen in het geheel van de maatschappij, vormen lust en verlangens voor elk mens op zich een belangrijk deel van een mensenleven. Is het niet in de beleving, dan toch in de fantasie. Dat kan ‘heftige’ proporties aannemen.

 
BP2016 Pauline Niks : Jesse Cremers lo-res

Pauline Niks & Jesse Cremers (KASK Gent) – CARAVAN – bending & stretching the rules since 2015.
CARAVAN is een mobiel platform voor artistieke productie. 
In januari 2015 trokken de stichtende leden, kunstenaars Pauline Niks en Jesse Cremers, naar Stockholm met hun zelf verbouwde caravan. Het huis op wielen – mét houtkachel – was de ideale uitvalsbasis voor een verblijf van zes maanden. Mensen waren nieuwsgierig en er werd makkelijk contact gelegd met de buurt waar de caravan zich bevond. Deze interactie werd een voedingsbodem voor nieuw artistiek werk, zoals foto’s, sculpturen en performances. 
In Zweden werd het duo echter ook geconfronteerd met de afstandelijke ‘corporate culture’ van bedrijven als Vasakronan, die niet wilden meedenken in creatieve oplossingen voor lokale issues. Als reactie hierop besloten Pauline en Jesse hun caravan, naast huisvesting, ook als onderneming in te richten en zo een antwoord te bieden op de bedrijfscultuur van onze hedendaagse maatschappij.
 CARAVAN werd een heus ‘brand’, voorzien van een corporate identiteit, logo, bedrijfskledij, etc. Voor BredaPhoto 2016 presenteert CARAVAN de reeks foto’s Enkele Ideeën, én de caravan zelf, die op een buitenlocatie tentoongesteld wordt. Enkele ideeën zijn gedocumenteerde ‘tussenmomenten’. Deze geven een inkijk in Jesse’s wereld, waar elke dag nieuwe dingen uitgevonden en her-uitgevonden worden.


 
BP2016 Zoe Parton lo-res

Zoë Parton (LUCA School of Arts /NARAFI Brussel) – Sofie
Zestien jaar geleden verloor Zoë Parton haar zus in een verkeersongeval. Parton was 9, haar zus 18. In beelden legt ze hun verhaal vast en probeert ze te vatten hoe de gebeurtenis haar mede gevormd heeft. Indrukken die haar zus heeft nagelaten, voorwerpen die ze heeft achtergelaten, gevoelsmatige verbindingen tussen hen beiden. Zo neemt ze haar mee, vereeuwigt ze haar, houdt ze haar vast. Hoe zij bij haar is, zonder er te zijn.

 
BP2016 Eva Beazar 2

Eva Beazar (LUCA School of Arts /Sint Lukas Brussel) – A constructed family
In paspoorten en op andere officiële documenten gebruiken we pasfoto’s als een objectieve weergave van wie we zijn. Ze hebben een standaardformaat en de manier waarop we in de camera moeten kijken is vastgelegd. In de negentiende eeuw gebruikte de Franse criminoloog Alphonse Bertillon mugshots (zijn eigen uitvinding) als wetenschappelijke methode om gezichten te bestuderen op kenmerken voor criminelen. Toch zijn de samengestelde pasfoto’s in A constructed family moeilijk wetenschappelijke documenten te noemen. Eva Beazar creëerde voor dit project portretfoto’s die, door haar manier van werken, haast met houtskool getekend lijken te zijn. In plaats van feitelijke registraties zien we hybride personen, samengesteld uit meerdere mensen die een belangrijke plaats in haar leven innemen.

 
Axel De Marteau's performance

Axel De Marteau (LUCA School of Arts /Sint Lukas Brussel) – Untitled.Prototype
In Untitled.Prototype verkent De Marteau het concept van het ‘binnen’ in zijn meest essentiële vormen. Om vormen van een binnen te creëren, heeft men drie basiselementen nodig: een vloer die ervoor zorgt dat we niet direct op de naakte aarde moeten leven, een muur die binnen van buiten scheidt en de privacy van het binnen verzekert, en een plafond die de structuur sluit en hem isoleert van de ‘bovenwereld’. De Marteau’s video-performance kan gezien worden als een ‘studie’ van vormen. Aan de hand van goedkope en gevonden bouwmaterialen creëert en ontdekt hij het binnen volgens drie elementaire constructievormen: het vierkant, de rechthoek en de driehoek. De studio, waar het werk uitgevoerd wordt, benadrukt dat de constructies slechts vormen van ‘binnen’ zijn, niets meer. Het is nutteloos ze als woonvorm te zien, net als het nutteloos is een vorm van een binnen te creëren binnen een studio die al een vorm van een binnen is.

 
Erien Withouck

Erien Withouck (LUCA School of Arts /Sint Lukas Brussel) – We’re all living on a giant’s solar model of the universe
In een archief wordt bepaald welke foto’s bewaard blijven, en worden categorieën en geschreven toelichtingen toegevoegd om betekenis aan de foto’s geven. Erien Withouck speelt met deze wisselwerking tussen woord en beeld. Ze dook in archieven in België en Thailand, waar zij opgroeide, en maakte een intuïtief samengestelde krant. Daarin combineert ze tekst met foto’s die ze zelf maakte of in het archief vond. De kijker krijgt een paar steekwoorden, zodat die ook een beroep moet doen op de eigen perceptie en verbeelding.

 
Victor Goemaere's performance

Victor Goemaere (LUCA School of Arts /Sint Lukas Brussel)
Goemaere gebruikt in zijn performance oude videobanden met natuurfilms, die hij met zijn synthesizer spitsvondig omzet in muziek. De bestaande beelden worden vaag, genereren straling en geluid, en geven gelegenheid om daarop te improviseren. Goemaere’s performance is onderdeel van het Final Countdown festival, dat in het laatste weekend van oktober (het laatste weekend van BredaPhoto) plaatsvindt in het Belcrum-gebied van Breda. Tijdens de afterparty in Pier15 staat Goemaere op de planken.

 
 
Urbanautica was ook aanwezig bij de eindpresentatie van het Academieproject in KASK Gent en publiceerde een review met hun top 5 fotografen en projecten. “You could also clearly see the different identities and accents of each participating school.” Lees verder: www.urbanautica.com/review/breda-photos-students/600

Lees meer over het Academieproject