Hanna Tuulikki

De installatie under forest cover gaat over milieubewustzijn in de huidige tijd, waarin de mens zoveel van de aarde vergt, en kijkt tegelijk ook terug naar het verleden. Tuulikki is geïnspireerd door metsänpeitto (“bosdek”), een begrip uit de Finse folklore voor een bovennatuurlijk fenomeen waarbij mensen in het bos verdwalen en elk gevoel van richting en vertrouwdheid met de omgeving verliezen. Tuulikki wil hiermee aangeven dat onze voorouders wisten dat de natuur sterker is dan wij, en haar eigen wil heeft.  

Een ijle gedaante verschijnt in een landschap vol zilverberken, verdwaald in de tijd. We zien en horen haar, onze metgezellin, terwijl ze haar verdriet bezingt en we ons in het halfduister een weg banen. Het bos roept het gevoel op van een baarmoeder die ons omhult. De berken verwijzen naar de langetermijnschade van de bosbouwindustrie en monoculturen, in landen zoals Finland, waar oerbossen vrijwel volledig verdwenen zijn. Toch blijft de mens in staat om in balans te leven met de natuur. 

De kunstenaar brengt vocalisaties ten gehore die gebaseerd zijn op traditionele herderszangen, en roept zo het publiek op, vergelijkbaar met zingende zeemeerminnen of sirenen, om de figuur uit het betoverde bos te leiden. In plaats van te verdwalen, zullen we misschien allemaal gevonden worden, of vinden we misschien andere manieren van leven, meer in harmonie met de natuurlijke wereld.