Hashim Nasr

“Dit project komt voort uit mijn eigen persoonlijke ervaringen met oorlog. Een oorlog die verder reikt dan een enkele gebeurtenis en een blijvende situatie wordt, en die mijn relatie tot plaats, lichaam en herinnering verandert. Oorlog is voor mij geen verre politieke gebeurtenis, maar een kracht die het leven blijft beïnvloeden, ook op afstand. Ontheemding wordt een innerlijke staat van zijn, die in het lichaam wordt meegedragen. In deze context verschuift het idee van thuis van een vaste geografische plek naar een fragiele psychologische ruimte, opgebouwd uit herinnering, verlangen en verbeelding.  

Mijn fotografie probeert niet te herstellen wat verloren is gegaan. Het reflecteert juist op hoe je verder leeft met wat er niet meer is. Door middel van een symbolische beeldtaal roepen de foto’s gevoelens op van wachten, fragmentatie en van vastzitten tussen verleden en toekomst. Figuren verschijnen in de foto’s geïsoleerd, maar toch onderling verbonden, terwijl ze navigeren in een ruimte tussen een onbereikbaar verleden en een onzekere toekomst. In plaats van de zichtbare realiteit van oorlog te documenteren, volgt dit project de onzichtbare nasleep ervan, zoals verlies en innerlijke transformatie.” – Hashim Nasr