Kali Spitzer

Het langlopende project van Kali Spitzer richt zich met een sterk historisch bewustzijn op het medium fotografie. Ze doet dit vanuit haar perspectief als inheemse, queer vrouw die woont op grond die van oudsher toebehoort aan de Tsleil-Waututh, Skxwú7mesh en Musqueam volkeren – grond die nooit officieel is afgestaan. Spitzer gebruikt analoge fotografietechnieken. Daarmee brengt ze iets terug dat vooral in vroege portretfotografie naar voren kwam: een krachtig gevoel van aanwezigheid. Centraal in haar werk staan de mensen met wie ze samenwerkt: vrienden, familie en mensen uit haar gemeenschap – mensen die bewust hebben ingestemd om hun portret met ons te delen. Via deze portretten gaan zij het gesprek met ons aan en tonen zichzelf met trots. 

Tintypes, foto’s gemaakt met het natte collodiumprocedé, waren halverwege tot eind negentiende eeuw erg populair in Noord-Amerika. Spitzers benadering is echter allesbehalve nostalgisch, want fotografie heeft voor veel inheemse volkeren een pijnlijke geschiedenis: vaak werden ze, al dan niet op gedwongen wijze, stereotiep afgebeeld. Spitzer kiest daarom heel bewust voor een proces waarbij de mensen die ze vastlegt zelf actief betrokken zijn en ze hun gezichten, blikken, gebaren en kleding tot in detail in beeld brengt. Op die manier eert Spitzer hun krachtige aanwezigheid, terwijl ze hen begeleidt in het ontstaan van hun beeltenis.