Olivia Arthur

“Toen een goede vriendin van mij overleed nadat ze in een depressie was beland, wilde ik iets maken voor haar driejarige dochter. Ik wilde een verhaal creëren om mijn begrip voor wat er gebeurd was aan haar over te brengen: dat haar moeder haar niet was ontnomen door iets van binnenuit, maar door een externe kracht, een monster waartegen ze niet kon vechten. 

Ik wendde me tot de fotografie om dit verhaal te illustreren. Maar al snel merkte ik dat foto’s te direct zijn: zie lieten niet genoeg ruimte voor de verbeelding van een kind. Toch wilde ik die fotografie niet helemaal loslaten. En zo begon ik, voor het eerst in mijn werk, met collage: ik legde kleine stukjes werkelijkheid over elkaar om een ruimte te creëren waarin we kunnen verdwalen, met een verhaal dat we kunnen aanraken. Het heeft me zeven jaar gekost om het af te maken, het resultaat is Lee and the Sea Things: 

Lee is een kind dat alles wil weten. Ze stelt eindeloos vragen aan de wereld om haar heen: over de zee, over bloemen, over de stilte van volwassenen die het altijd te druk hebben. Via een panter komt ze uiteindelijk bij het antwoord op DE vraag – de vraag die niemand uitspreekt, en die je alleen kunt benaderen via de omwegen van het verhaal: het verhaal van haar verdwenen moeder, meegenomen door de Zeewezens. Lee besluit uiteindelijk om deze wezens te ontmoeten en ontdekt dat ze niet zo angstaanjagend zijn als je ze open tegemoet treedt.” – Olivia Arthur