Prin Rodriguez  

In dit fotografische werk brengt Rodriguez de avonturen van Pariacaca’s kinderen naar het heden, voorbij generaties, binnen het grondgebied dat nu Peru is. Een verhaal van continuïteit en veerkracht, gestoeld op het voortbestaan van de inheemse visie op de kosmos. De foto’s tonen overweldigende landschappen, stadsgezichten en portretten, terwijl kleur en licht het beeldvlak binnenvallen. Pariacaca’s kinderen lijken betoverd, hun identiteiten en persoonlijkheden ontvouwen zich terwijl ze dansen en dromen. De nacht versterkt dit droomachtige effect. 

Voor dit project werkte de fotograaf samen met vrienden en mensen uit haar gemeenschap, van wie velen een vergelijkbare inheemse of mestizo (gemengde) achtergrond hebben en die van het platteland zijn vertrokken naar steden zoals Lima. Rodriguez’ werk gaat over die gelaagde identiteiten en benadert dit zowel thematisch als esthetisch, op een manier die gevoel en zintuiglijkheid centraal stelt. Zoals in andere delen van Latijns-Amerika heeft de erfenis van het kolonialisme ook in Peru diepe littekens achtergelaten. Inheemse gemeenschappen blijven desondanks strijden voor hun rechten, waarbij ze ruimte opeisen voor hun taal en voorouderlijke cultuur.