Talent in de Vitrine

Luuk van Raamsdonk en Maria Bodrug

Vivian Bax De eerste periode van 'Talent in de Vitrine' op station Breda
Vanaf 21 mei t/m 22 augustus presenteren Luuk van Raamsdonk en Maria Bodrug hun werk in de vitrines van station Breda. BredaPhoto geeft dit jaar zes recent afgestudeerde kunstenaars van verschillende kunstacademies in Nederland de kans om hun werk te tonen in deze bijzondere projectruimte.
Tentoonstellingen in 2026, voor en tijdens het festival

De eerste periode van ‘Talent in de Vitrine’  liep van 5 februari t/m 10 mei 2026, met werk van Lindsey Soetodrono en Jón Helgi Pálmason. Aankomende periode loopt van 21 mei t/m 20 augustus en toont werk van Maria Bodrug en Luuk van Raamsdonk. Gelijktijdig met de 12e editie van het BredaPhoto Festival, die dit jaar van 11 september t/m 25 oktober plaats vindt, zullen Yvela Jessica en Aline Papenheim hun werk in de vitrines presenteren.

Ben je nog niet bekend met de kunstvitrines? Ze zijn vrij toegankelijk en 24/7 te bekijken aan de Belcrumzijde van station Breda.

 

Luuk van Raamsdonk

Luuk van Raamsdonk is een Nederlandse fotograaf die woont en werkt in Breda (NL) en is afgestudeerd aan St. Joost School of Art and Design in 2024. Van Raamsdonk heeft recent de bijdrage ‘Kunstenaar Start’ van het Mondriaan Fonds ontvangen en zijn werk tentoongesteld bij Melkweg EXPO en het IFFR.

Luuk van Raamsdonk My Sweet Elora
Luuk van Raamsdonk My Sweet Elora
My Sweet Elora

In de herfst van 1970 verdween de grootvader van Luuk van Raamsdonk. Maanden gingen voorbij voordat hij terugkeerde. Hij heeft daarna nooit iemand verteld waarom hij vertrok of waar hij was geweest . Drieënvijftig jaar later werd bekend dat zijn vader een affaire had, waardoor breuklijnen in zijn familiegeschiedenis zichtbaar werden.

Onderzoek in zijn familiearchief leidde Van Raamsdonk naar een aanwijzing die licht wierp op de geheimen van zijn grootvader. Elora, Canada: een klein, rustig dorp in Ontario – hier had zijn grootvader tijdens zijn afwezigheid een affaire met een jonge vrouw, terwijl zijn grootmoeder op zijn terugkeer wachtte. Van Raamsdonk herkent delen van zichzelf in zowel zijn vader als grootvader en hij besluit dat de geschiedenis zich niet opnieuw mag herhalen.

My Sweet Elora is een groeiende verzameling van beelden uit Elora, waarmee Van Raamsdonk  de collectieve geschiedenis en het geheugen van het dorp vormgeeft. Daarnaast plaatst hij met dit werk zijn eigen familiegeschiedenis in een nieuwe context. Door middel van archiefonderzoek en fotografie ontleedt Van Raamsdonk de complexe aard van familiedynamieken en Nederlands-Canadese migratie en dit proces heeft weerslag op de ontwikkeling van zijn persoonlijke identiteit

Maria Bodrug

Maria Bodrug is een mixed-media kunstenaar uit Moldavië die in 2025 is afgestudeerd aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Haar scriptie, deel van haar afstudeerproject In Spite of It All: Women Who Walked Away, is genomineerd voor Blurring the Lines in 2025.

Maria Bodrug In Spite of It All: Women Who Walked Away 
Maria Bodrug In Spite of It All: Women Who Walked Away 
In Spite of It All: Women Who Walked Away 

Drie van de vier vrouwen in Moldavië krijgt in haar leven te maken met een vorm van geweld – psychologisch, fysiek of seksueel – door een partner, familielid of een onbekende. Daardoor is deze statistiek niet alleen maar een abstract getal: vrijwel iedereen in het land heeft een moeder, zus of goede vriendin die dit is overkomen.

Het project In Spite of It All: Women Who Walked Away  is gegroeid uit iets wat Maria haar hele leven heeft meegemaakt: stilte. In een land waar tradities en religieuze normen ervoor zorgen dat echtscheidingen omgeven zijn met schaamte, waar seksuele voorlichting nauwelijks gegeven wordt en waar weinig vertrouwen is in de overheid dragen veel vrouwen deze last alleen.

Gedurende haar verblijf van drie maanden in haar moederland zocht Maria naar de gezichten achter de statistieken. Dit was niet moeilijk. Mensen zeiden “Ik ken iemand die dat meemaakt,” of “Je zou een project kunnen maken over mijn moeder.” Op deze manier heeft Maria vier bijzondere vrouwen ontmoet: Svetlana, Margareta, Nicoleta en Iulia. Deze vrouwen hebben hun leven opnieuw opgebouwd ondanks hun gewelddadige en traumatische verleden.

Dit project is geweven uit gesprekken aan keukentafels, wandelingen in parken, momenten tijdens het koken, het schoonmaken van een graf en zittend in wachtruimtes. Hun verleden is nog steeds aanwezig: in hun routines, hun woorden en in hun ogen. Maar de focus van Maria lag op hoe zij de toekomst tegemoet gaan en wie ze zijn, voorbij het label van slachtoffer. Ieder pad richting herstel volgt een eigen koers en toont de kracht van deze vrouwen om keer op keer opnieuw op te staan, ondanks alles wat ze hebben meegemaakt.

Deze ontmoetingen hebben geleid tot een boek dat Maria zelf heeft gepubliceerd en waarin haar foto’s zijn gebundeld naast interviews en persoonlijke reflecties.

Deze reeks komt tot stand met dank aan de gemeente Breda.