Frida Lisa Carstensen Jersø
Frida Forever (2025), Crip (2026)
Dit project, ook gepubliceerd als fotoboek, documenteert het leven van Carstensen Jersø na een ingrijpend ongeluk. De camera wordt de trouwe metgezel van de fotograaf, een getuige, maar ook een coping mechanisme. De levens van mensen met een ziekte of beperking worden vaak vanuit het perspectief van lijden bekeken, wat een eenzijdig negatief beeld geeft. Ze worden gezien als slachtoffer of held, met weinig ruimte voor wie ze werkelijk zijn. Hoewel Carstensen Jersø moeilijke aspecten van haar ervaring niet uit de weg gaat, biedt ze tegelijkertijd een ander perspectief op ziekte en beperking, een perspectief waarin zij zelf de regie over haar verhaal neemt. Frida Forever viert het leven, met al zijn plezier en pijn. Een aansporing om voluit te leven, op je eigen voorwaarden.
In Crip, nieuw werk bestaande uit zelfportretten en stillevens, keert hetzelfde thema terug, maar met een andere focus. Hier ligt de nadruk minder op de omgeving en de zorg, en meer op de eigen identiteit. De fotograaf poseert voor de camera in steeds wisselende rollen: een supervrouw, een engel, een bruid, een mens zoals ieder ander. Details zoals een tiara keren terug in de stillevens, waar alledaagse voorwerpen – de attributen die horen bij het leven met ziekte en beperking – worden gepresenteerd als objecten van grote betekenis.
Locatie: Carré Chassé